BENİ MUTLU EDEN...

Ankara...Ah soğuk Ankara...Yorgun ve karamsar Ankara...Bir garip Ankara'm...Odama geldiğimde beni hüzünlendiren, sabah egoya sürüdüğümde ayaklarımı geri geri çekenAnkara...Alışamamazlığı alışkanlık yaptıran deli Ankara.Canımıniçi olmasaydı dayanabilirmiydim ben sana!

Gülmeyi unuturdum o olmasa.

Sevmeyi unuturdum o olmasa.

İnanmayı, sevilmeyi ,güvenmeyi, büyüklüğü, neşeyi ve huzuru, şefkati, acımayı,....

Kendimi unuturdum o olmasa.

Dağ başında kalmış bir can gibiydim.

Söyleyemediğim şarkı, soluyamadığım koku...

Göremediğim küçüğüm.

İlk ve son kardeşim.

Büyüdüğünü göremedim!!

Yanında olamadım!

Arkadaşı olamadım...

Yükünü taşıyamadım...

Kardeşim;

Seni sana terk ettim...

Hep Ankara!

Hayır "Bencillik" !!

Hayır "Ben"!!